{"id":654,"date":"2020-04-08T00:01:27","date_gmt":"2020-04-07T22:01:27","guid":{"rendered":"https:\/\/www.laysalvatorians.org\/spiritual\/?p=654"},"modified":"2020-04-10T17:58:22","modified_gmt":"2020-04-10T15:58:22","slug":"icds-way-of-the-cross-2020-12","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.laysalvatorians.org\/spiritual\/icds-way-of-the-cross-2020-12\/","title":{"rendered":"ICDS Way of the Cross – 2020\/12"},"content":{"rendered":"\n\n
\n \n
\n \n
\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n \n
\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n
\n \n\n
<\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>\n \n\n
\n Rate this post<\/span>\n <\/div>\n <\/div>\n

English <\/a>– Espa\u00f1ol<\/a> – Deutsch<\/a> – Vlaams<\/a> – Fran\u00e7ais<\/a><\/p>\n

<\/a>English<\/h3>\n

Station 12: <\/span><\/b><\/i>Jesus <\/b><\/i>dies <\/span>at<\/span> the cross<\/span><\/b><\/i><\/span><\/p>\n

 <\/b><\/i>\"\"<\/h3>\n

 <\/p>\n

Unifying love in the darkest night …<\/b><\/span><\/h4>\n

“<\/span>And at three o’clock Jesus cried out in a loud voice, “Eloi, Eloi, lema sabachthani?” which is translated, “My God, my God, why have you forsaken me?” <\/i><\/span>Some of the bystanders who heard it said, “Look, he is calling Elijah.” One of them ran, soaked a sponge with wine, put it on a reed, and gave it to him to drink, saying, “Wait, let us see if Elijah comes to take him down.” Jesus gave a loud cry and breathed his last.<\/i>“<\/i><\/span> (Mark 15:34-37)<\/span><\/p>\n

A last act of earthly love and tenderness: Jesus asks the disciple John to take care of his mother and asks his mother to accept John in his place. Both do not leave his side until the last breath.<\/span><\/p>\n

Let us try to enter into this scene mentally. Before us lies only sadness, no comfort, no hope. – Everything seems to have come to an end…<\/span><\/p>\n

We recognize all the suffering of this world, – the present and the past, all the pain and tears, the malice, the hatred, the envy and the indifference …<\/span><\/p>\n

We see the many victims – and the many perpetrators …<\/span><\/p>\n

All this is summarized in the following last words of Jesus, in his last sound …<\/span><\/p>\n

A very moving and sad picture, which nevertheless, despite all the inevitable, testifies that true love does not leave us alone, even in the most extreme suffering. Now Jesus gives up his life with these words: “It is finished.”; <\/i>“Father, into your hands I commend my spirit<\/i>” (comp. John 19:30; Luke 23:46)<\/span><\/span><\/p>\n

We can and should trust in this with confidence: God’s love is stronger than death and stronger than all earthly existence. He catches us and carries us, even when everything seems lost.<\/span><\/p>\n

Oh Lord, let the unshakable trust grow in me, yes, the certainty that You always care for me with love. The knowledge that I will always be at home with You.<\/i><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

<\/a>Espa\u00f1ol<\/h3>\n

Estaci\u00f3n 12: Jes\u00fas <\/strong><\/em>muere en la cruz<\/b><\/i><\/span><\/h3>\n

Amor \u00fanico en la noche m\u00e1s oscura …<\/b><\/span><\/h4>\n

 <\/h4>\n

“Y a las tres en punto, Jes\u00fas grit\u00f3 en voz alta:” \u00bfEloi, Eloi, lema sabachthani? “, Que se traduce como:” Dios m\u00edo, Dios m\u00edo, \u00bfpor qu\u00e9 me has abandonado? “Algunos de los espectadores que lo escucharon dijeron “Mira, est\u00e1 llamando a Elijah”. Uno de ellos corri\u00f3, empap\u00f3 una esponja con vino, la puso en una ca\u00f1a y se la dio a beber, diciendo: “Esperemos, veamos si Elijah viene a derribarlo”. “Jes\u00fas lanz\u00f3 un fuerte grito y exhal\u00f3 el \u00faltimo”.<\/i> (Marcos 15: 34-37)<\/p>\n

Un \u00faltimo acto de amor y ternura terrenales: Jes\u00fas le pide al disc\u00edpulo Juan que cuide a su madre y le pide a su madre que acepte a Juan en su lugar. Ambos no se apartan de su lado hasta el \u00faltimo aliento.<\/p>\n

Tratemos de entrar mentalmente en esta escena. Ante nosotros solo hay tristeza, no hay consuelo, no hay esperanza. – Todo parece haber llegado a su fin …<\/p>\n

Reconocemos todo el sufrimiento de este mundo, el presente y el pasado, todo el dolor y las l\u00e1grimas, la malicia, el odio, la envidia y la indiferencia …<\/p>\n

Vemos las muchas v\u00edctimas, y los muchos perpetradores …<\/p>\n

Todo esto se resume en esta \u00faltima retaguardia de Jes\u00fas, en su \u00faltimo sonido …<\/p>\n

Una imagen muy conmovedora y triste que, sin embargo, a pesar de todo lo inevitable, testifica que el verdadero amor no nos deja solos, incluso en el sufrimiento m\u00e1s extremo. Ahora Jes\u00fas da su vida con estas palabras: “Est\u00e1 terminado”; “Padre, en tus manos encomiendo mi esp\u00edritu”<\/i> (Juan 19:30; Lucas 23:46)<\/p>\n

Podemos confiar en esto con fe: el amor de Dios es m\u00e1s fuerte que la muerte y m\u00e1s fuerte que toda la existencia terrenal. Nos atrapa y nos lleva, incluso cuando todo parece perdido.<\/p>\n

Oh Se\u00f1or, deja que la confianza inquebrantable crezca en m\u00ed, s\u00ed, la certeza de que siempre me cuidas con amor. El conocimiento de que siempre estar\u00e9 en casa contigo. <\/i><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

<\/a>Deutsch<\/h3>\n

12. Station: <\/b><\/i>Jesus stirbt am Kreuz<\/b><\/i><\/span>
\n<\/b><\/i><\/h3>\n

Verbindende Liebe in dunkelster Nacht<\/b><\/span><\/h4>\n

“Und in der neunten Stunde rief Jesus mit lauter Stimme: Elo\u00ef, Elo\u00ef, lema sabachtani?, das hei\u00dft \u00fcbersetzt: Mein Gott, mein Gott, warum hast du mich verlassen? Einige von denen, die dabeistanden und es h\u00f6rten, sagten: H\u00f6rt, er ruft nach Elija! Einer lief hin, tauchte einen Schwamm in Essig, steckte ihn auf einen Stock und gab Jesus zu trinken. Dabei sagte er: Lasst uns doch sehen, ob Elija kommt und ihn herab nimmt. Jesus aber schrie laut auf. Dann hauchte er den Geist aus.” (Markus 15,34-37)<\/span><\/em><\/p>\n

Ein letzter Akt irdischer Liebe und Z\u00e4rtlichkeit: Jesus bittet den J\u00fcnger Johannes, f\u00fcr seine Mutter zu sorgen, und bittet seine Mutter, Johannes an Sohnes statt anzunehmen. Beide weichen bis zum letzten Atemzug nicht von seiner Seite.<\/span><\/p>\n

Versuchen wir gedanklich in diese Szene einzutreten. Vor uns liegt nur Traurigkeit, kein Trost, keine Hoffnung. \u2013 Alles scheint zu Ende zu sein …<\/span><\/p>\n

Wir erkennen all das Leid dieser Welt, – das aktuelle und das schon vergangene, all die Schmerzen und Tr\u00e4nen, die Bosheit, den Hass, den Neid und die Gleichg\u00fcltigkeit … <\/span><\/p>\n

Wir sehen die vielen Opfer \u2013 und die vielen T\u00e4ter …<\/span><\/p>\n

All das ist in diesem letzten Aufb\u00e4umen Jesu, in seinem letzten Laut zusammen gefasst …<\/span><\/p>\n

Ein sehr bewegendes und trauriges Bild, das dennoch, trotz allem Unausweichlichen, bezeugt: Wahre Liebe l\u00e4sst uns selbst im \u00e4u\u00dfersten Leiden nicht allein. Jetzt gibt Jesus sein Leben hin mit den Worten:<\/span> “Es ist vollbracht.” “Vater, in Deine H\u00e4nde lege ich meinen Geist.” (Vgl. Joh 19,30; Lk 23,45)<\/em><\/p>\n

Darauf d\u00fcrfen und k\u00f6nnen wir voll Zuversicht vertrauen \u2013 Gottes Liebe ist st\u00e4rker als der Tod und st\u00e4rker als alles irdische Sein. Er f\u00e4ngt uns auf und tr\u00e4gt uns, auch dann, wenn Alles verloren scheint.<\/span><\/p>\n

Oh Herr -, lass in mir das unverbr\u00fcchliche Vertrauen wachsen, ja die Gewissheit, dass Du immer voll Liebe um mich Sorge tr\u00e4gst. Das Wissen, bei Dir immer zu Hause zu sein.<\/i><\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"<\/p>\n

<\/a>Vlaams<\/h3>\n

12. Station: Jezus <\/strong>sterft aan het kruis<\/em><\/span><\/h3>\n

Liefde verenigen in de donkerste nacht …<\/b><\/span><\/p>\n

‘En om drie uur schreeuwde Jezus met luide stem’, Eloi, Eloi, lema sabachthani? ‘, Wat vertaald wordt:’ Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten? ‘Sommige omstanders die het hoorden, zeiden: “Kijk, hij roept Elia.” Een van hen rende, drenkte een spons met wijn, legde die op een rietstok en gaf hem aan hem te drinken, zeggende: “Wacht, laten we eens kijken of Elia hem komt halen ‘Jezus schreeuwde luid en blies zijn laatste adem uit.’ (Markus 15: 34-37)<\/i><\/p>\n

Een laatste daad van aardse liefde en tederheid: Jezus vraagt \u200b\u200bde leerling Johannes om voor zijn moeder te zorgen en vraagt \u200b\u200bzijn moeder om Johannes in zijn plaats te accepteren. Beiden verlaten zijn zijde niet tot de laatste adem.<\/span><\/p>\n

Laten we proberen mentaal deze sc\u00e8ne binnen te gaan. Voor ons ligt alleen verdriet, geen troost, geen hoop. – Alles lijkt te zijn afgelopen …<\/span><\/p>\n

We herkennen al het lijden van deze wereld, – het heden en het verleden, alle pijn en tranen, de boosaardigheid, de haat, de afgunst en de onverschilligheid …<\/span><\/p>\n

We zien de vele slachtoffers – en de vele daders …<\/span><\/p>\n

Dit alles wordt samengevat in deze laatste schreeuw van Jezus, in zijn laatste geluid …<\/span><\/p>\n

Een zeer ontroerend en droevig beeld, dat niettemin, ondanks al het onvermijdelijke, getuigt dat ware liefde ons niet met rust laat, zelfs niet in het meest extreme lijden. Nu geeft Jezus zijn leven met deze woorden: “Het is volbracht”. “Vader, in uw handen beveel ik mijn geest” (vgl. Johannes 19:30; Lukas 23:46)<\/i><\/span><\/span><\/p>\n

We kunnen en mogen hier met vertrouwen op rekenen : Gods liefde is sterker dan de dood en sterker dan het hele aardse bestaan. Hij vangt ons op en draagt \u200b\u200bons, ook als alles verloren lijkt.<\/span><\/p>\n

Heer -, laat het onwankelbare vertrouwen in mij groeien, ja, de zekerheid dat U altijd met liefde voor mij zorgt. <\/i>De wetenschap dat ik altijd bij U thuis zal zijn.<\/i><\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"<\/p>\n

<\/a>Fran\u00e7ais<\/h3>\n

12. Station: J\u00e9sus <\/span>meurt sur la croix<\/span><\/span><\/em><\/strong><\/span><\/h3>\n

Unir l’amour dans la nuit la plus sombre …<\/b><\/span><\/span><\/h4>\n

“Et \u00e0 trois heures, J\u00e9sus a cri\u00e9 d’une voix forte”, Eloi, Eloi, lema sabachthani? “Ce qui se traduit:” Mon Dieu, mon Dieu, pourquoi m’as-tu quitt\u00e9? “Des passants qui l’ont entendu ont dit:” Regardez, il appelle Elijah. ” L’un d’eux a couru, tremp\u00e9 une \u00e9ponge avec du vin, l’a mise sur un roseau et lui a donn\u00e9 \u00e0 boire, en disant: “Attends, voyons si Elijah vient le chercher.” J\u00e9sus a cri\u00e9 fort et a respir\u00e9 pour la derni\u00e8re fois. ” (Marc 15: 34-37)<\/i><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Un dernier acte d’amour terrestre et de tendresse: J\u00e9sus demande \u00e0 l’\u00e9l\u00e8ve Jean de prendre soin de sa m\u00e8re et demande \u00e0 sa m\u00e8re d’accepter Jean \u00e0 sa place. Les deux ne quittent son c\u00f4t\u00e9 qu’au dernier souffle.<\/span><\/span><\/p>\n

Essayons d’entrer mentalement dans cette sc\u00e8ne. Devant nous, il n’y a que du chagrin, pas de r\u00e9confort, pas d’espoir. – Tout semble \u00eatre fini …<\/span><\/span><\/p>\n

Nous reconnaissons toutes les souffrances de ce monde – le pr\u00e9sent et le pass\u00e9, toutes les douleurs et les larmes, la m\u00e9chancet\u00e9, la haine, l’envie et l’indiff\u00e9rence …<\/span><\/span><\/p>\n

Nous voyons les nombreuses victimes – et les nombreux auteurs …<\/span><\/span><\/p>\n

Tout cela se r\u00e9sume dans ce dernier cri de J\u00e9sus, dans son dernier son …<\/span><\/span><\/p>\n

Une image tr\u00e8s \u00e9mouvante et triste, qui n\u00e9anmoins, malgr\u00e9 tout l’in\u00e9vitable, t\u00e9moigne que le v\u00e9ritable amour ne nous laisse pas seuls, m\u00eame dans les souffrances les plus extr\u00eames. Maintenant, J\u00e9sus donne sa vie avec ces mots: <\/span>“C’est fini”. “P\u00e8re, entre tes mains je remets mon esprit” (cf. Jean 19:30; Luc 23:46)<\/i><\/span><\/span><\/p>\n

Nous pouvons y compter avec confiance: l’amour de Dieu est plus fort que la mort et plus fort que toute existence terrestre. Il nous re\u00e7oit et nous porte, m\u00eame si tout semble perdu.<\/span><\/span><\/p>\n

Seigneur -, que la confiance in\u00e9branlable en moi grandisse, <\/i><\/span><\/span>oui, la certitude que Tu prends toujours soin de moi avec amour. <\/i><\/span><\/span>Le fait de savoir que je serai toujours chez vous.<\/i><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Picture origin: “<\/span>Way of the cross,<\/span> 12<\/span>. <\/span>s<\/span>tation, Glas image in glas glue technique by Franz D\u00e9ed (1901 – 1983), after a meditation of Paul Claudel (1868 \u2013 1955), <\/span>Church of the Savior, Vienna \u2013 Austria,<\/span> Ph<\/span>oto <\/span>by<\/span> Camillo Patzl, frame modified by creativegreen”<\/span><\/span><\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

English – Espa\u00f1ol – Deutsch – Vlaams – Fran\u00e7ais English Station 12: Jesus dies at the cross     Unifying love in the darkest night … “And at three o’clock Jesus cried out in a loud voice, “Eloi, Eloi, lema …<\/p>\n

Continue Reading→<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[23,4,5,3],"tags":[39,38,26],"class_list":["post-654","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-discusion","category-inspiration","category-motivation","category-prayer","tag-darkest-night","tag-unifying-love","tag-way-of-the-cross"],"post_mailing_queue_ids":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.laysalvatorians.org\/spiritual\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/654","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.laysalvatorians.org\/spiritual\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.laysalvatorians.org\/spiritual\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.laysalvatorians.org\/spiritual\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.laysalvatorians.org\/spiritual\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=654"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/www.laysalvatorians.org\/spiritual\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/654\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1196,"href":"https:\/\/www.laysalvatorians.org\/spiritual\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/654\/revisions\/1196"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.laysalvatorians.org\/spiritual\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=654"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.laysalvatorians.org\/spiritual\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=654"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.laysalvatorians.org\/spiritual\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=654"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}